(( گروهي از كارشناسان زبان وادبيات فارسي معتقدند تا دهه هاي 50 و 60 مشكل چنداني وجود نداشت ولي از آن سال ها به اين طرف ،زبان بطور عجيبي دچار لمپنيسم شد و يك جور ولنگاري در استفاده از واژه ها را در رسانه هايي كه مخاطب آنها به خصوص نسل جوان است ،مشاهده مي كنيم . صداوسيما به سمت منش هاي جاهل مسلكي پيش مي رود و اين چيزي است كه از سريال شب دهم به اين طرف شروع شد .زباني كه در اين رسانه تبليغ مي شود نه اينكه قبلا نبوده ولي الان بدجوري !؟ دارد وارد فرهنگ ما مي شود .اين فرهنگ را كه مي توان فرهنگ چاله ميداني ناميد ،چيزهائي را وارد زبان ما مي كند كه به مثله شدن زبان وادبيات فارسي منجر مي گردد.))
البته اين كارشناسان راه حل هم ارائه داده اند
(( بايد به خويشتن رجعت كرد ،بايد ديد در فرهنگ و زبان ايراني چه داريم ؟ كساني كه قلم به دست دارند با يد وصل شوند به فرهنگ وادبياتي كه خود داشته اند ولي گم وفراموش شده است .ما چيزهايي داريم كه ديگران از آن استفاده مي كنند و آن را به خودمان مي فروشند ! مثل كاري كه پائولو كوئليو در رمان خود كرد .شخصيت رمان او همان مرد بغدادي در مثنوي مولاناست .))
