ارباب گزارشگران فوتبال
اگر اشتباه نکنم سال 1375 بود که به عنوان گوینده و تهیه کننده در گروه ورزش شبکه سه سیما فعالیت داشتم یادم می اید جوان قد بلند و موفرفری ! آمده بود که تست گزارشگری فوتبال بدهد کلی مجلات ورد ساکر هم زیر بغلش بود و قرار شد روی یکی از فوتبالهای اروپائی که دقیقا بادم نیست کدام مسابقه بود صدا بگذارد وقتی کارش را شروع کرد به حدی صدایش بد و اجرایش مشکل داشت که همه می خندیدند ! اون جوان کسی نبود جز عادل فردوسی پور ، من عادل را دوست دارم به چند دلیل که از همه آنها مهمتر سادگی ، سالم بودن ، سماجت و پوست کلفتی اش است ! کمتر کسی از بچه های حاضر در آن زمان فکر می کردند عادل بتواند با جواد خیابانی که برای خودش اسم ورسمی بهم زده بود،رقابت کند و در نهایت هم او را کنار بزند (البته خیابانی به او کمکهای زیادی کرد ) گزارشگری تنیس ، مسابقات اتومبیلرانی ، نوشتن اطلاعات لازم برای برخی گزارشگران قدیمی تر و کم کم وارد شدن به عرصه گزارشگری فوتبال مسیری بود که عادل در سیما طی کرد ،سالها از این موضوع می گذرد و من هروقت صدا و اجرای عادل را می بینیم یاد تلاش های فراوانش برای رسیدن به این جایگاه می افتم و می دانم که در این راه جز خدای متعال کسی یار و یاورش نبوده ، ولی ... عادل برای ماندن در این جایگاه باید تلاش کند و حوزه های غیر از ورزش را هم مطالعه کند اشکالی که خیلی از ما دست اندرکاران امور رسانه ای ورزش داریم یعنی تک بعدی هستیم واین نقص بزرگی است . یادتان بیاید در شب بازی نیمه نهائی جام جهانی وقتی دوربین جایگاه ویژه مسئولان را در ورزشگاه دورتموند نشان می داد مرکل صدرعظم آلمان در کنار رومانو پرودی نخست وزیر ایتالیا (که به جای برلسکونی دوماهی هست آمده !) نشسته بود و عادل در دوباری که تلویزیون آلمان آنها را نشان داد ، پرودی را نشناخت !! ... بهرحال عادل با اخلاق خوبش و استمرار در کسب اطلاعات دقیق و جدید و ( توی پرانتز بگم برطرف کردن برخی اشکالات اجرایش به لحاظ فنی ) حالا ، حالا ها ارباب گزارشگری فوتبال در سیماست
