آنها که خبرنویسی کارشان شده است و از بدحادثه یا از سر انتخاب آگاهانه ، از تحریریه های اخبار مکتوب و غیرمکتوب سردرآورده اند ، شاید با من همداستان باشند که وقتی متنی به دستت می دهند که مثلا : «خبری اش کن» ! مهم ترین بخش (لید) را لزوما نه در اول متن بلکه در اواسط و حتی آخرین عبارت باید بجویند ! چرا که منطق بعضی آدم ها (که قرار است خبر شوند !) ایجاب می کند اول کلی آسمان و ریسمان به هم ببافند و ذهن تو را به هزار جا بکشانند و در هر گذری «نشانه» ای در ذهنت بر جای گذارند تا.... آخر متن ! و در آخرین پاراگراف که گیج و منگ قصه پردازی آنها شده ای ... آنوقت در آخرین عبارت «تیر خلاص» را بر پیشانی ات بنشانند ! بی آنکه بفهمی و دردت بیاید .اینجا
+ نوشته شده در یکشنبه 7 آبان1385ساعت 5:32 بعد از ظهر توسط مازیار ناظمی
|
