رسانه های جدید و فناوری های نو، دسترسی مخاطبان به پیامهای متنوع و گوناگون را بسرعت افزایش داده اند. رادیو و تلویزیون خواسته یا ناخواسته در میدان رقابتی نفس گیر با رقبایی تازه وارد و در عین حال قدر قدرت قرار گرفته که از هر فرصتی برای تحمیل توانایی و مزیتهای خود بر حریفان بهره میگیرند. این رقابت نزدیک و سخت، دیگر روشهای کهنه و قدیمی را در ارائه پیام برنمی تابد.دراین کارزار صدای جمهوری اسلامی ایران هم چاره ای جز پذیرش این رقابت ندارد و به تبع آن چاره ای جز ترک روشهای سنتی صد بار آزموده و شکست خورده برای خود نمی بیند. رادیو گفتگو امروز پا به میدان گذاشته است با یک دنیا امید و برنامه ! ولی برای موفقیت چند نکته کلیدی را نیاز دارد:
- نگاه ایزوله به جامعه و نگرش عصر حجری انحصار رسانه ای دیگر جایی ندارد. دیگر سخن از نگفتن نیست - بلکه سخن از چگونه گفتن است.
- اتخاذ شیوه های جدید درارائه مطلب، نوآوری در بیان رسانه ای، استفاده از ابزارهای نو در انتشار سریع و جذاب پیام و بطور کلی هرآن چه به تسهیل روان و سریع درک معنی مورد نظر رسانه در نزد مخاطب بیانجامد ضروری است.
- فرصت آزمون و خطا برای دست اندرکاران شبکه گفتگوی رادیو زیاد نیست و حتی باید از تهدیدهای موجود بهره برد و آنها را به فرصت تبدیل کرد.
- بپذیریم بسیاری از خطوط قرمز خودساخته هستند و حداقل در این شبکه میتوان فرض کرد این خطوط قرمز در شرایط فعلی و با تغییرات گسترده فضای سیاسی و فرهنگی جامعه در سالهای اخیر، مصداق و ضرورت خود را از دست داده است.
امیدوارم با بهره گیری از فرصتهای بدست آمده و با در نظر داشتن مزایای نسبی رادیو در حوزه اطلاع رسانی در مقایسه با سایر رسانه ها از تمام توان بالقوه و بالفعل این شبکه در رساندن آن به جایگاه واقعی خود در جذب و همراهی وحتی هدایت افکار عمومی استفاده شود.
