توی کار اجرا و گویندگی معمولا دو جور مجری داریم ،یکی اونهایی که حرف خوب می زنند یعنی با دانش ومطالعه زیاد توانایی کارشناسی در زمینه های مختلف را دارند و به خوبی از عهده القا مطلب به مخاطب برمی آیند و یک دسته هم دو ستانی هستند که خوب حرف می زنند یعنی از شیر مرغ تا جان آدمیزاد در حوزه تخصص آنها قرار دارد .این دو شکل کار هم مزیتهای دارد و هم معایبی در قسمت اول یعنی اگر مجری حرف خوب بزند ، هم اعتبار رسانه را بالا می برد هم اعتماد مخاطب را با تحلیلها صحیح و به جا جلب می کند هم به مجموعه ای در آن حوزه تخصص دارد ، کمک می کند تا نقاط ضعف وقوت خود را بهتر بشناسد و .... البته نقائصی هم دارد هم که مهمترین آن این است کار برای او زیاد نیست یعنی وقتی کارشناس شدید آنوقت نمی توانید برای هربرنامه ای که فقط می خواهد وقتش را پر کند و تهیه کننده غیر تخصصی آن توقع دارد برای دقایق آن برنامه تماما از مجری مایه بگذارد ، کار کنید و در نتیجه گاهی بیکار می مانید! در آنطرف قضیه هم مجریانی که خوب حرف می زنند ، از مهمترین عیبش شروع کنم که سخنانش مخاطب را اقناع نمی کند و اصطلاحا کلام او عمق و تاثیر لازم را ندارد ! البته در مقابل مزایای آن فراوان است تهیه کنندگان برای ایشان سرو دست می شکنند چون گاهی پر کردن یک برنامه ۴۵ دقیقه ای واقعا هنر می خواهد که این دوستان دارند ،معمولا هم بیکار نمی مانند شاید هم از بقیه مشهور تر باشند ... حالا شما کدام دسته را می پسندید ؟ مثل من دسته دوم را !!
+ نوشته شده در ساعت 6:20 توسط مازیار ناظمی
|
