شهرت چیز خوبیه و مردم هم معمولا دنبالش هستند ! شهرت می تونه در قالب یک ستاره ورزشی باشه ، می تونه در قالب یک بازیگر سینما با داستانهای مربوطه ! باشه ، می تونه یک معلم شریف وخوش سابقه باشه ،می تونه یک بقال خوش حساب وبه قول معروف خداترس باشه ،می تونه یک سیاستمدار مردمی ودلسوز باشه و ..... می تونه در قالب یک گوینده خبر تلویزیونی با تعاریف خاص خودش باشه ، این یک واقعیته که بیشتر مردم دنبال شهرت هستند و وقتی به اون رسیدند تازه دلشون برای روزائی که برای خودشون زندگی می کردند تنگ میشه و دلشون می خواد اون جوری که دوست دارند زندگی کنند نه اونطوری مردم ازشون انتظار دارند ! جالب نه ؟ چند وقت پیش در یکی از خیابانهای تهران با یکی از هموطنان عزیز تصادف کردم ، دست بر قضا تقصیر کار هم ایشان بودند ، این هموطن خوب که تا دلتون بخواد اعصابشان خورد بود از ماشین پائین آمدند و بدون رعایت ادبیات معمول تصادف !! من را کلی شرمنده خودش کرد ! در همین حال تعدادی از کارشناسان تصادف که در هرخیابانی ده تائی از آنها پیدا می شه دور ما جمع شدند و کار یکم بالا گرفت ! .... چند دقیقه بعد دوستان گشت ۱۱۰ رسیدند و نگهداشتند که ببینند چه خبره ،جناب سروان محترم سرتیم گروه که فکر کنم از هموطنان آذری زبان هم بود همان اول که نگاهش به بنده افتاد دقیق شد( فکر کنم یادش نمی آمد من را کجا دیده ) و امد جلو یکم ورنداز کرد و گفت : خوب ،سابقه دار هم که هستی ؟!! لطف خدای بزرگ شامل حال بنده بود که تعدادی از هموطنان عزیز ( یا همان بینندگان محترم خودمان ) بواسطه همان شهرته ! من را شناختند و گفتند بابا این گوینده خبر ورزشیه ، والا شباهت بنده با مجرمان تحت تعقیب جناب سروان ، شاید فرصت نوشتن این مطلب را برای شما نمی داد !
+ نوشته شده در سه شنبه 12 اردیبهشت1385ساعت 9:2 بعد از ظهر توسط مازیار ناظمی
|
