مقایسه خبر روزنامه، رادیو و تلویزیون 2
در پست قبلی برخی موارد کلی را بررسی کردیم حال برخی نکات جالب دیگه را با هم ببینیم :
مقایسه شیوه و محتوا
خبر نوشتاری با خبرگفتاری تفاوت دارد ؛ اما نباید این تفاوت را بیش از حد بزرگ کرد.خبر رادیو و تلویزیون برای عده ای که معتقدند این نوع خبر محتوای زیادی ندارد ، دستاویز خنده بوده است ؛ اما برتری شبکه های خبری و تعطیلی بسیاری از روزنامه ها باعث شده روش نگارش در روزنامه ها تغییر کند. یکی از اين تغییرات، انتخاب نگارشی است که زیاد رسمی نیست. این نگارش جدید به هیچ وجه نگارش رادیو و تلویزیونی نیست ؛ اما به هر حال گرایشی درآن جهت است. محتوا باید جدا از شیوه نگارش بررسی شود. انتخاب خبرها، اندازه آنها و عناوین خبرها فاکتورهایی جدا از شیوه نگارش است . می توان گفت که ساده نویسی برای خبرهایی که ساختاری ساده دارد ، مناسب تر است. به عنوان مثال کلمه های کوتاه یک سیلابی برای گفتن حادثه تصادف شهردار خیلی مناسب تر است تا اعلام تسلیم بودجه شهر از سوی او. هنر نگارش در خبر مربوط به تصادف آشکار نمی شود بلکه ساده تعریف کردن خبر بودجه شهر است که هنر نویسنده را نشان می دهد. اگر خبرهای تلویزیون ساده تر از خبرهای روزنامه است ، این دلیل بر واردتر بودن نویسنده های تلویزیونی نیست. برتری در خبرنویسی یعنی توانایی در ارائه خبرهای پیچیده به شکل واضح، چه در تلویزیون و چه در روزنامه.
مقایسه لید در روزنامه، رادیو و تلویزیون
روزنامه:
اگر لید جمع بندی بتواند مهمترین عناصر خبر را به خواننده ارائه دهد ،بهترین لید است: چه کسی درگیر موضوع است، چه اتفاقی افتاده، کجا، کی ، چرا، و چگونه این اتفاق افتاده است؟ اگرذکر همه عناصرخبری باعث شلوغ شدن جمله لید می شود، عناصرکم اهمیت تر در جمله های بعد ذکر می شود. لید مناسب 35 کلمه یا کمتر است.
رادیو:
لید 35 کلمه ای بلند است؛ نصف این تعداد بهتر است. معمولا فقط بخشی از شش عنصرخبری در لید استفاده می شود؛ چرایی و چگونگی به پاراگرافهای بعدی منتقل یا اگر خبر کوتاه باشد کلا حذف می شود. شنونده می داند که خبرهای روز را می شنود، بنابر این زمان حذف می شود ؛مگر آنکه ذکر آن اهمیت خاصی داشته باشد.
تلویزیون:
شبیه رادیو است.
