تربیون آزاد برای ورزش ایران
شبکه رادیویی ورزش بمناسبت تولدش ، ویژه برنامه داشت ، امسال خوشبختانه ! زنگی هم به ما زدند تا نظرم را بگم ، به دوستی که این درخواست را داشت گفتم نقد کنم یا مجیز گویی باشد فرمودند: نقد سازنده ... 5 دقیقه وقت به ما رسید ... اما چه گفتم ، اول که خوب این شبکه ، تنها رسانه اختصاصی شنیداری برای ورزش است و در خاورمیانه مانند آن نداریم ( چرا که نگاهی بیندازید بیشتر کشورها مانند الجزیره قطر و سعودی اسپورت و یا همین دوبی اسپورت ، چند کانال ورزشی تصویری دارند ) امروز رادیو ورزش را ورزشیها گوش میکنند و به نوعی اعتبار زیادی دارد وبنده نمره قبولی بین 12 تا 15 می دهم ! ولی پنج نمره اخر که رادیو ورزش ( و به نظر من بیشتر برنامه های ما) نیاز دارند عبارتند از :
1. حضور شبکه ها در فضای وب ، نمای کارمندی دارد، یعنی اسمش این است که یک سایت داریم حالا چند به چند وقت آپ میشود بماند البته رادیو ورزش اینطور نیست منتها طراحی سایت ان ضعفهای جدی دارد مثلا بخش خبرهای تولیدی شبکه دیده نمیشود یا بخش همکاران افتخاری و یا باشگاه شنوندگان برای مشارکت بهتر و بیشتر وجود ندارد که این اشکال جدی است ، قسمتهایی نظیر داشتن پادکست هم در مراحل بعد مطرح میشود
2. سرعت و شفافیت در انعکاس رویدادهای ورزشی در این شبکه نمره خوبی دارد ولی نکته مهم طرح دیدگاههای گوناگون است که با توجه به باز بودن خطوط قرمز در ورزش ، برنامه ساز می تواند بدون ملاحظات و باج دهی های متعارف و تملق گویی رایج ، مسایل را با روشهای زنده و واقعی مورد بررسی قرار دهد ( کاری که برنامه نود میکرد )
3. نکته اخری که وقت شد بگم ، گفتمان است ! یعنی طرح ازاد و بی پروای تمامی مسایل ورزش ایران و نداشتن سقف معین برای گفتمان در برنامه های شبکه ورزش ، برنامه ساز باید با درک تشنگی جامعه ایرانی برای دانستن در حوزه ورزش ، از برگزاری تربیونهای آزاد در این زمینه ابایی نداشته باشد ( این آخری را در شبکه گفت و گو راه انداخته ام که بزودی خبر رسانی میکنم )
اینجا که رسیدیم وقت تمام شد.رادیو ورزش ظرفیت بالایی دارد که با مدیریت با تجربه آن، توان رسیدن به پنج نمره اخر را هم دارد .
