بهترين سن براي انتخاب ورزش مورد علاقه
کارشناسان ورزش و روانشناسي کودک توصيه ميکنند که کودکان تا قبل از رسيدن به سن 8 تا 10 سالگي نبايد در ورزشهاي رقابتي سازمان يافته که در آن امتياز محاسبه ميشود و به خصوص بزرگسالان در اجراي آن نقش دارند، شرکت کنند زيرا اگر کودکان قبل از رسيدن به سني که از نظر احساسي و فيزيکي آماده شده باشند به ورزشهاي رقابتي بپردازند، احتمال اينکه فشار رواني دوران تمرين و زمان مسابقه و همچنين يأس ناشي از باخت تاثيرات ناگواري بر آنان بگذارد و ميتواند به کنار گذاشتن دايمي ورزش منتهي شود.بايد در بازي، کشف و يادگيري مهارتهايي که از طريق پرتاب کردن و گرفتن، ضربه زدن به توپ، بالا و پايين پريدن، دويدن و شنا کردن حاصل ميشود، کاملا آزادانه رفتار کنند و اين مهارتها را به شاديبخشترين روش بياموزند.کودکان 8 تا 10 سال، بسته به ميزان رشد خود ميتوانند در مسابقات سازمانيافته شرکت کنند مانند مسابقات داخلي در مدارس. همچنين کودکان در سنين 10 تا 12 سال ميتوانند از رقابت در ورزش لذت ببرند و در اين ميان همچنان به آموختن مهارتهاي تازه هم بپردازند. بعضي از کودکان در اين گروه سني استعداد و علاقه خاصي به يک ورزش به خصوص نشان ميدهند و ميتوانند با داشتن مربي در اين زمينه بسيار پيشرفت نمايند. يک مهارت بسيار مهم در اين سنين، آموختن رفتار صحيح در زمان بازي، بردن و باختن است. پرداختن به ورزش در اين سنين ميتواند شامل سفرهايي با تيم ورزشي و فرصتهايي براي رهبري گروه هم باشد. نکته مهم در اينجاست که نبايد نوجوان را بيش از حدود آمادگي و توانايي جسميروحي او به انجام کاري وادار کرد. نوجواناني که به هر دليل علاقهاي به شرکت در ورزشهاي رقابتي تيمي ندارند، ميتوانند با راهنمايي مربيان و والدين خود به ورزشهايي چون اسکيت، سوارکاري، دوچرخهسواري و مانند اينها بپردازند.
