یاد روزهای خیلی دور می افتم که آتاری کرایه می کردیم عزیزترین سند خانواده دفترچه بسیج اقتصادی به همراه کرایه کی روزه ضامن بود در یک کیف از کوچه و پس کوچه های کرمان که مثلا گیر نیفیتم و چند ساعتی سرمان با ماریوی قاچ خور گرم باشد گذشت تا رسیدیم به زمانه ویدئو در ان روزگار شده بود عنصر نامطلوب فرهنگی ! همین بساط را داشتیم شدیدتر دستگاهای عظیم تی سون و ده ساعت مدام فیلم دیدن و ... رسیدیم به امروز همان اتاری ( در انواع جدید ان ایکس باکس و پلی استیشن و .. )  و هم ویدئو در سرتاسر خیابان جمهوری تهران فروخته می شود ولی بی برنامه گی ما در مواجهه با پدیده های ارتباطی سرجای خودش هست از ماهواره تا اینترنت و شنیدن اخباری که هروز تایید و تکذیب میشود و تکلیف ما با خودمان معلوم نیست هرچند نسل سوم و چهارم راه خودش را انتخاب کرده می رود گاهی هم توی موبایل برخی مدیران یواشکی نگاه میکنم می بنیم هم وایبر دارند و هم اینستاگرام و توییتر و فیس بوک هم اگر رفع فیلتر بشه مشکلی ندارند پس چرا اینطور میشود که نباید بشود ... این انگلیسی های مکار سالها پیش برای ما حرف دراوردند ایرانیها می فهمند ولی کم دیر !؟