الان که اینجا بیرونم بیشتر یادش هستم رفتیم دیدار جانبازان جنگ ، اعصاب وروان ، بیست سال در آسایشگاه و روی یک تخت ، بهم گفت : تو تلویزیون دیدمت می آیی یه روز دنبالم منو ببری پارک راه برم دیدم پرستارش آمد و گفت اینها خطرناک شدند نباید از اینجا خارج شوند هر جای هستی و این متن رو خوندی یاد کن از سربازان شجاع و فراموش شده کشورت . زحمتی نیست سری بهشون بزنی