مقایسه خبر روزنامه، رادیو و تلویزیون
این کار تحقیقی برای دوستان علاقمند مباحث خبری می تواند جالب باشد :
مکتوب نویس ها وقتی شروع به نوشتن خبر رادیو و تلویزیونی می کنند همان اول راه به مشکل برمی خورند. چون سالها در دانشگاه و در دنیای خبر به زبان مکتوب نوشته اند و خیلی سخت است که به زبان گفتاری بنویسند، غافل از اینکه زبان رادیو و تلویزیون خیلی به زبانی که حرف می زنند نزدیک است!
شیوه خبرنویسی روزنامه ای
در روزنامه خبر طوری نوشته می شود که بتوان به راحتی آن را ازآخر کوتاه کرد. به قول قدیمی های روزنامه، صفحه کاغذ کش نمی آید و هر چیزی که اضافه آمد باید قیچی شود. این روش نوشتاری که به هرم وارونه معروف است به زمان جنگ داخلی آمریکا باز می گردد. در آن زمان خبرنگارها از ترس اینکه مبادا خط تلگراف وسط گزارش قطع شود مهمترین قسمت خبر را در ابتدا می گفتند و بقیه خبر را به ترتیب اولویت و ارزش در ادامه ذکر می کردند. خواندن روزنامه نیز از هرم وارونه پیروی می کند. خواننده نگاهی به تیتر خبرها می اندازد، اگر تیتربرایش جالب بود می رود سراغ پاراگراف اول، اگر آن هم جالب بود به خواندن ادامه می دهد. خواننده ای که خبر را تا آخر نمی خواند درست مثل ویراستاری است که آخر خبر را کوتاه می کند و آن را دور می اندازد.
شیوه خبر نویسی رادیویی
خبردر رادیو به نوبت پخش می شود. شنونده باید اول خبر اول را بشنود بعد خبر دوم!خبر هشتم بعد از هفت خبر اول پخش می شود، که در واقع به این معناست که هفت خبر اول طوری انتخاب شده است که برای بیشتر شنونده ها جذاب باشد و اندازه خبرها نیز طوری است که از این جذابیت کم نمی کند.علاوه بر انتخاب خبرها و اندازه آنها، طول جمله ها و انتخاب واژه ها نیزدر خبر رادیو مهم است. شنونده نمی تواند جمله ها را یکبار دیگر بشنود تا معنی آنها را متوجه شود. به قول معروف چشم ها می توانند به عقب برگردند اما گوشها فقط می توانند همراه صدای گوینده جلو بروند.
شیوه خبر نویسی تلویزیونی
خبر نویسی تلویزیونی خیلی شبیه رادیو است، چون بیننده نمی تواند برگردد و دوباره به جمله ها گوش کند. بیننده نیز مثل شنونده همیشه حواسش به خبر نیست. در تلویزیون کار وقتی سخت تر می شود که تصاویر و واژه ها دست به دست هم می دهند و بسته ای به نام voice over درست می کنند. در یک خبر ایده ال تلویزیونی، نویسنده متن خبررا بعد از مشاهده تصاویر می نویسد. در این روش ابتدا تصاویر ویرایش ، یا شکل ویرایش آنها مشخص می شود و متن بر اساس این تصاویرنوشته می شود. اما در عمل این روش به ندرت استفاده می شود. با وجود این، خبرنویس دقیق، تصاویر موجود را قبل از نوشتن خبر به ذهن می سپارد و در نهایت تصاویر بر اساس جمله های نوشته شده ویرایش می شود. در تلویزیون علاوه بر مشکلات معمولی خبرنویسی مانند لید و توالی زمان وقایع، کلمه ها باید به شکلی به تصاویر مربوط باشند. اگر تصاویر و کلمه ها یکدیگر را تایید نکنند مطمئن باشید با هم سر جنگ خواهند داشت! اگر كلمه ها يك چيز بگويد و تصاوير چيز ديگري نشان بدهد، بیننده چيز زيادي متوجه نخواهد شد.تقریبا همه اطلاعات جدید را متن خبرارائه می دهد. اما این تصاویر است که در بیننده تاثیر مي گذارد، تصاویراست که در ذهن می ماند.
voice over : صدای بیرون از صحنه ، مثل گفتار برنامه ، وقتی گوینده بدون تصویر گویندگی میکند
مجری ، خبرنگار ، تهیه کننده و نویسنده در صداو سیما هستم از سال 1367تا امروز ، حوزه کاری ومطالعاتی من در دوبخش ورزش و رسانه خلاصه می شود. در رشته های روابط عمومی و خبرنگاری هم خدمت دانشجویان هستم .....دو خواهش، یک ! به نظر من وبلاگ یک محیط خودمانی و در واقع دفترچه نوشتاری شخصی است بنابراین اظهارات بنده نه موضع سازمانی و نه خط مشی هیچ جناح و گروهی ، خواهش دوم ، من برای جایی معمولا مطلبی نمی نویسم ! اگر از مطالب اینجا استفاده کردید لطفا بنویسید برگرفته از وبلاگ مازیار ناظمی ..ممنون